JESIEŃ

Sen Boreas krzaki leszczyny pustą skórę,
W powietrzu w długiej linii zgiełku żurawi,
I osiki świece plamiste zapaleniu
Kiedy smutek podchodzi uroczyście przez las.

Święto zmarłych, zmarłych konsekracja,
Już nie hazardziści nie nazywam słodką przyjemność!
I wielcy goście mówią: dość!
I powoli ręka stół ślub nokopj.

Jestem zaproszony na ucztę w nich było,
Ale potknął się na progu, chodzenie w środku,
A wszystko radość z czasu spędzonego
Jak Łazarz Vargas tylko w drzwiach.

Ale teraz, kiedy nie daj nadzieję:
Nie będą rozproszone na dużym obiekcie,
Wtedy złote jabłko z moich części
Przedstawię biały uśmiech szczęścia.

Wrzesień Co śmiertelny cisza wieczorem, rano Łódź Jak późno słońce przez mgłę doznaje przemocy! Katowice Speckled arkusz strona nad ziemią owsa , Łódź I to jest tak, jakby wszędzie pożegnać

wieczór Golden Sun sinking boat Łódź i cienie zmierzchu rodzą Katowice Taki mały Katowice chmura Innym spalanie sārtin różowy. Daj rękę, droga Katowice Top

jeszcze nie wiesz!

Wtedy czerpania korzyści z róż
Nenotvīkdama,
Potem korki włosy
Są bez celu.

Potem uśmiech
Cały świat
Wtedy nie wiesz,
Jej piękno.

To zajmie chwilę krótki
I nosarksi,
Groves stanąć w rogu
Kwiaty są poszukiwania.

I jesteś plūksi
Pojedyncze,
I SMAIDĪSIM
Single.

Hot chwalą go
Twoje piękno -
Ale pójdę
Jak spadać.

Mīlestība

Tu neteic kā augsti viesi:
„Es nākšu šodien vai rīt.”
Ar meijām, ar vainadziņiem
Tev’s nevar sagaidīt.

Tu lūgšanas neievēro,
Kā draugs, kas tāļumā mīt.
Kā kalponei nevar Tev uzsaukt:
„Tev jānāk parītu, rīt!”

Tu neļauji ceļa un stundas
Nevienam izzināt,
Kā žubīte nolaižas zarā,
Tu nāc – un esi klāt!

Jak ukradkiem, tak powoli, tak cicho,
Bez śnieżyce i burze off
Wiosna nadeszła:
Kwitnąca leszczyna, zielony mennicy.

Jak ukradkiem, tak powoli, tak cicho,
Tak więc, to samo nemanoti,
Zapłonął przeciwko sercu thee
I spalania i bardzo, bardzo.

nedzejiski ! O'clockksiężyc kwiat o'clock, Katowice Nepogājasłowik . Katowice Jesień w błocie slickach brzeg krawędzi, Łódź I rączkami bez rękawic Island.

Menestins , Katowice Aija , Lulajże, Katowice Wheel Rapu uzrāpoja , lu lu . Menestins , zilsvārcīti , Katowice Aija , Lulajże, Katowice nie przychodzą do naszej skrzynki, lu lu . Katowice

Miedziņš siedzi, czekając Miedziņš
Biały Kwiat ogród,

duszy

Na klatce piersiowej pozwól mi odpocząć,
Jego ramiona wokół mnie skauj,
Połóż usta twe milczenie miłość
Więc czuję się samotny, to czas pozwala.

Mówić do naszych dusz
I powiedzieć, że jest niepojęty
Aby zasłona zapomnienia robi
O nas, oddziela nas od świata.

Dla mnie jesteś, będę urojenia,
Że obaj jesteśmy uprzywilejowanego
Dzieli słodki sen o śnie,
Jak zawsze, zawsze będzie istnieć.

I podszedł do twojej strony,
Vienvienīgā u boku twego
Podobnie jak w czasach starożytnych,
Jak stare, stare czasy.
Jesteś moją gorącą Liki w parze-
Teraz tutaj trakšķēdams pokonać.
Obudziłem się z jego humbug snów
I spadł boleśnie na uwadze:
Jesteś daleko, daleko.
I obecnie wzdłuż okna nagle
Zawył, zawył wiatr.

Mijkrēslī

Vai tur ārā kas nečabēja?
Klau, vai nenodrebēja logs?
Likās, it kā kas garām skrēja,
Jeb vai tik vējā locījās žogs?

Sēdu un raugos krēslā, un gaidu,
Lēnām ar žēlumu pildās man krūts.
Dzirdu es vai tikai sajūtu vaidu:
Laimiņa klauvēja nupat pie rūts!

Kaut jel pretī tu viņai staidzies,
Tevi tā uzcerējuse bij!
Tukšā svētais brītiņš nu beidzies,
Jau ar citu tā gredzeniem mij.

Sketch

Tył
Wąskie okno
Gówno dziewczyna
Naigi, naigi.

Krzycz
Poza murami miasta,
Lasy, góry,
Rozkwitu Daredevil.

Idź wzdłuż okna
Backyard facet
Wysoki i silny,
I piękne, i piękne.

Jade Greets
Obecnie, w odniesieniu do trzeciej
Już po raz czwarty,
Okno pozycji.

\"No, jak szczęście?
Masz do niedzieli
Zakończyć pracę?
Wyjazd \"-\" Idź tam! \"

Przewraca różę
Z zielonych liści
Biały jedwab,
Gwizdanie iść.

Dokonanie szelest žvīgo
Shining tkaniny
Zapach róż
Sweet, sweet.

Niedziela Słońce!
Uniesienie ptak!

roku

Rok temu
Przypadkowo udał
Fluffy peku,
Które wraz z brzozy,
Które wraz łące
Przez rzekę
Aizlocījās.

Widzę deskę
Kobieta stojąca.

Tāpat un tomēr citādi

Ja, tā ir ta pate liepa
Kalnā mazās mājas priekšā!
Un tie paši pērnie putni
Sapņo viņas kuplos zaros.

Un ta pate vecā smarža
Kāpj no zieda lejas augšā;
Un tā pate mēnesnīca
Klāsta savus bālos autus.

Un tā pate mātes meita
Ar tām pašām zilām acīm
Sēd zem liepas uz tā paša
Vecā, stiprā bērza sola.

Un tie paši saldie vārdi
Plūst pār viņas sārtām lūpām,
Tikai šogad klausītājam
Ūsas melnas- pērn bij palsas.