Nazwa Vissmeldzīgākais na moje życie -. Nepagūšu Katowice

Tu znowu bezinteresowne serce
alkaina tutaj, a nie żyć
leżącego przestał, a jako blask ognia,
przez neapdzēsīs pērkonlietus Lieven.

pozostanie marzeniem - hidden chest ogrzewane,
pozostać całego pokładu z kwiatów,
nawet jeśli wyraźne alkums niespełnione,
którego pozostałości nie są już rozmowy.

spadek. Ale spadek jest czerwony
jako cierpienie sakurts rozmazywanie.
Izsāp ma ostatnie słowo,
jeśli jest się pożegnać.

ulgą i przejść wolne,
gdzie będzie zmierzyć się w domu życia.
To czas odpoczynku - jako żywa
pod kocem kwiatów, Supa perfumy.

i rozstanie z życiem,
siarka-złoty kolor i niejasne bud. . .

To jestwyjazd, Łódź może nawet gorycz . - Katowice już nie to, co do utrzymania, nie są już Katowice

słońca blizna znika.
Blush na krawędzi horyzontu
lub było mało?
Rzeczywiście
ból nic.

na czerwonym ķieģļu cieniu ściany drop popiołu gołym odchodzimy pojedynczo bez wzroku wygranej

, jak kiwa zardzewiały sētmalas Sława
jak nočirkst
przy bramie piasku
ten świat jest jak lustro galarecie
a czasami jak księżyc Mostu

cilvēkam apklustot, ierunājas cilvēka lietas, priekšmeti
apmainās vietām, gleznas izkāpj no rāmjiem, gultai
atsperes sāpīgi nočīkst un neizlasītā grāmata turpina
pati sevi šķirstīt uz priekšu

przez sito
piasek przechodzi przez palce
Nazwy szukasz miejsca
pārvērzdamies z Zvirgzde

Żyją dziś
rano
może będę palić świece. . .
i skręcone ziedelpas
całej pokrywy osłony.

ciemny wieczór zszedł albo ból w moim sercu, ale bez obaw, choć zdecydował się na słaby.

\"Jak zawsze zerwana szlachetne wiatry śmierci. \"

Dobrze wiem, co wcześniej nie wiedział,
Czy Grove Cemetery climb hill,
Lat temu, że nigdy już nie przyjdzie
A blizny krwawi i boli, a boli.

Więc jeśli tata nigdy nie powróci,
Kiedy zimna ręka i kwiat dużo. . .
Aby uzbroić cię z piersi matki rwetes
I szczęśliwa matka miłość rośnie.

Gdzie światło zgasło, gdy słońce norietēja?
Gdzie szczęście pozostał, ściskał rękę?
Dookoła tylko wylewane rasowe róże
Głęboki ból i serce otwarte.

Mamo, chcesz feston girlandę z pięknych kwiatów,
Aby wiecznie żywy i nemirstams obraz.

Serce ścisnęło. Serce jest zawsze w bólu zawsze.
Serca nie wierzy coś spadnie ścieżek jeszcze. . .
W ciemności na zawsze dvēs\'li moje pragnienie -
I nie mam nic więcej w życiu nie będzie przykro.

Przyjdę, dni będą usuwane
I ból będzie cierpiał serce
Gdzie moja pamięć mówi
A gdzie ślady łez błyszczy.

Ten ból serce, które kocha gotować,
Ten ból serca, który skłonił się w życiu -
Z ciemności zawsze błyszczeć w całym kraju
W świetle wiecznego smutek należy liczyć.

Mieszkam zapomnieć noc maja woli,
Kiedy sauļup będzie nazwane świętym sobie dozorcy.